Thursday, 29 October 2009

NOT SO NOBLE?!!!!!!

நான், எனது என்று பெருமை கொள்வது எல்லோருக்கும் பிடித்தமான ஒன்று. 'என்னோட அப்பவோட, அக்காவோட,நாத்தனாரோட'-----என்று ஓட ஓட உறவுகளின் சாதனைகளையும் தற்பெருமையடிப்பதில் தனி திருப்தி. அப்படியிருக்க நம் நாட்டில் பிறந்த (கவனிக்க, only பிறந்த) ஒருவர் நோபல் பரிசு வாங்கினால் விடுவோமா? தமிழர்களெல்லோரும் சந்தோஷத்தில் திளைத்து பெருமிதத்தில் மிதந்தோம். வலைஞர் பலரும் அவருக்கு email மேல் email அனுப்பி அவருடைய inbox யே fill பண்ணிவிட்டோம். அவர் பாவம், காலையில் mail open பண்ணி படித்து முடிக்கவே 2-3 மணி நேரமாகி கடுப்பாகிப் போனார்.(கீழே அவரின் பேட்டியைப் படிக்கவும்).


எனக்கு சில விஷயங்கள் புரியவில்லை.

(1). என்னைப் போன்ற மிக சாதாரணமானவர்களே முக்கியமானவற்றிற்கு ஒரு email idயும், சாதரண மேட்டர்களுக்கு (net ல் பல websitesல் register செய்வது போன்ற விஷயங்களுக்கு) தனி mail idயும் வைத்திருக்கும்போது, அவர் range-க்கு ஒரு நாலு mail id யாவது வைத்திருக்க வேண்டாமா?

(2). அவருக்கு இந்த வேலைகளைப் (mail-களைப்) பார்க்க personal assistant கிடையாதா?

(3). நம் மக்களும் free யாக முடியுமே என்று email அனுப்பி மகிழ்ச்சியை முடித்துக்கொள்ளாமல் அவரவர் சந்தோஷத்திற்கும், சம்பளத்திற்கும் ஏற்றவாறு ஒரு greeting card-யோ, பூங்கொத்தையோ அனுப்பியிருக்கலாம். இரு நாட்டு ailing postal department ம் கொஞ்சம் பிழைத்திருக்கும்!!!!.



அவருடைய பேட்டி உங்களுக்காக:



Nobel laureate Venkatraman Ramakrishnan has expressed disenchantment with people from India "bothering" him "clogging" up his email box and dubbed as "strange" their sudden urge to reach out to him.

"All sorts of people from India have been writing to me, clogging up my email box. It takes me an hour or two to just remove their mails," he said. He said the deluge of emails had buried important communications from colleagues or from journals concerning papers we have in press.

"Do these people have no consideration? It is OK to take pride in the event, but why bother me?" the 57-year-old Indian-American scientist wondered in an email interview.

"There are also people who have never bothered to be in touch with me for decades who suddenly feel the urge to connect. I find this strange," said Ramakrishnan, who shared this year's Nobel Prize for Chemistry with two others.

3 comments:

அப்பாதுரை said...

ஓசியாண்டி ஒபாமாவுக்கு விருது கிடைச்சதுக்கே இத்தனை கூத்தும் குறவும்னா ஒழுங்காண்டிக்கு விருது கிடைக்கும் போது விடுவாங்களா?

ஒழுங்காண்டியோட புலம்பல் தான் வேடிக்கையா இருக்குது. யாருமே கண்டுக்காம போயிருந்தாலும் புலம்பியிருப்பாரு - கண்டுக்கினா புலம்பறாரு ஜெயசித்ரா கணக்கா (எனக்கு இந்த fans தொல்லை தாங்கவே முடியலே என்று குமுதத்தில் அவர் பேட்டி வரும்..அடி செருப்பாலே என்போம் நாங்கள்... அந்த நாள் ஞாபகம்).

வெங்கடராமன் வாழ்க. வாழ்த்துக்களை ஏத்துக்கத் தெரிஞ்ச பக்குவம் இருந்தா நல்லா இருக்கும். ரிபோசோமை நினைவு வச்சுக்கிட்டாலும் இன்னும் ஒரு மாசத்திலே அவரை மறந்துடுவாங்கன்னு அவருக்குத் தெரிஞ்சா சரிதான். எங்க பாட்டி சொல்லுவாங்க 'இன்னிக்கு செத்தா நாளைக்கு ரெண்டு' - இதான் உலகமய்யா.

shanthi said...

The professor comes across as a real snooty person. As you've rightly pointed out, handling fan mail is a much easier prospect compared to molecular biology.

Prof.Venky.. பொது வாழ்க்கயில இதெல்லாம் சகஜமப்பு..

முத்துலெட்சுமி/muthuletchumi said...

:)